Skip to content

Collegio Garante della costituzionalità delle norme

Wrzesień 18, 2014

Sanmaryński Trybunał Konstytucyjny, czyli Collegio Garante powołała nowelizacja Deklaracji Praw Obywateli z 26 lutego 2002.[1] Jego ustrój reguluje ustawa nr 55 z 25 kwietnia 2003[2]. Członków Kolegium Gwarancyjnego powołuje Rada Wielka i  Generalna większością dwóch trzecich głosów. Regenci przedkładają pod głosowanie kandydatury wskazane przez Prezydium. Mogą nimi być zarówno obywatele San Marino jak i cudzoziemcy. Początkowo wybranych zostało trzech członków zwykłych i trzech dodatkowych na czteroletnią kadencję. Po jej upływie co dwa lata odnawiana jest kadencja jednej trzeciej członków. Możliwe jest bycie członkiem Kolegium przez nieograniczoną liczbę kadencji, jednakże po każdych dwóch wymagana jest czteroletnia przerwa. Przed rozpoczęciem sprawowania mandatu członkowie zostają zaprzysiężeni przez Kapitanów Regentów (art.2).

Zgodnie z treścią art. 7 wszelkie rozprawy przed Kolegium są co do zasady publiczne. Decyzje podejmowane są większością głosów (art. 8), a dla ich ważności potrzebna jest obecność co najmniej połowy członków, przy czym nieobecność musi być usprawiedliwiona pisemnie Przewodniczącemu. Wyroki wydawane są w imieniu Najświętszej Republiki San Marino i muszą zawierać uzasadnienie faktyczne, prawne, datę oraz podpisy członków Kolegium. Składane są w Kancelarii, w której każdy ma do nich wgląd i może otrzymać ich kopie.

Art. 9 formułuje przymus adwokacki w postępowaniu przed Kolegium. W wypadku podjęcia reprezentacji przez adwokatów nie będących Sanmaryńczykami zobowiązani są oni do ustanowienia adresu do doręczeń przy adwokacie wpisanym na sanmaryńską listę.

W Tytule IV ustawy określone są kompetencje Kolegium w odniesieniu do odpowiednich przepisów Deklaracji Praw Obywatela. Zgodnie z ich postanowieniami Kolegium Gwarantów bada konstytucyjność ustaw, aktów wykonawczych, zwyczajów i zasad fundamentalnych porządku San Marino. Skarga konstytucyjna może być złożona odpowiednio przez dwudziestu Radnych Rady Wielkiej i Generalnej, Kongres Państwa, pięć Zarządów Zamków, 1,5% obywateli mających prawo wyborcze. Skarga może być także złożona przez sędziego lub strony toczącego się postępowania (art.13). Skargę należy złożyć w Kancelarii Kolegium Gwarantów, która przekazuje kopię Regencji. Pod rygorem odrzucenia musi ona zawierać wskazanie kwestionowanych przepisów prawnych oraz naruszone przepisy Karty Praw Obywatela. Przyjętą skargę Przewodniczący Kolegium publikuje w swoim Biuletynie Urzędowym, wyznaczając w ciągu następnych dziesięciu dni datę pierwszej rozprawy-wysłuchania. Rozprawa odbywa się ustnie, zgodnie z zasadą kontradyktoryjności (art.14). Rada wydaje decyzję w terminie dwóch miesięcy. Decyzje o przyjęciu lub odrzuceniu skargi przyjmują formę wyroku. Przekazywane są bezzwłocznie przez Kancelarię Kolegium Gwarantów zainteresowanym stronom oraz Regencji, która powiadamia o tym Radę Wielką i Generalną. W wyniku uznania aktów prawnych za niekonstytucyjne zawiesza się  ich obowiązywanie na okres sześciu miesięcy, w którym to czasie Rada Wielka i Generalna jest zobowiązana dokonać stosownych modyfikacji.

Do kompetencji Kolegium Gwarantów należy także rozliczanie działalności Regencji (Syndykat), sporów o właściwość i kompetencyjnych między sądami powszechnymi oraz administracyjnymi, a także sporów dotyczących kompetencji sądów międzynarodowych. Kolegium Gwarantów podejmuje decyzje w sprawie wyłączenia sędziów zgodnie z artykułem 17 ustawy nr 83 z 28 października 1992 (Ordinamento Giudiziario). Ciekawym zagadnieniem jest uprawnienie Kolegium do badania legalności środków zabezpieczających i wykonania kary w postępowaniu karnym. Ponadto Kolegium pełni rolę trzeciej instancji sądownictwa administracyjnego i cywilnego w czym przejęło dawną funkcje Rady Dwunastu. Przesłanką konieczną wszczęcia postępowania w trzeciej instancji jest jakakolwiek rozbieżność między wyrokami dwóch poprzednich instancji.

Tytuł V ustawy przyznaje Kolegium kompetencję sądu rewizyjnego wyroków karnych, a Tytuł VI prawo rozpatrywania spraw Restitutio in Integrum i Querela Nullitatis.

[1]              Legge Revisione della Legge 8 Luglio 1974 n. 59- Dichiarazione dei Diritti dei cittadini e dei principi fondamentali dell’Ordinamento Sammarinese nr 36, 26 luty 2002.

[2]              Legge qualificata Disciplina sull’organizzazione, le incompatibilita, il funzionamento, le forme dei ricorsi e dei procedimenti, gli effetti delle decisioni del Collegio Garante della costituzionalita  delle norme  nr 55, 25 kwiecień 2003.

Reklamy

From → Prawo San Marino

Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: