Skip to content

Codice penale, K. I., T. I. – O ustawie karnej

Sierpień 10, 2014

Kodeks karny

(Ujednolicony i uaktualniony tekst Dekretu Królewskiego nr 1398 z dn. 19 października 1930 r.)

Księga pierwsza

O PRZESTĘPSTWACH W OGÓLNOŚCI

TYTUŁ I

O ustawie karnej

Art. 1.

Przestępstwa i kary: przepisy wyrażone ustawą.

Nikt nie może być ukarany za czyn, który nie jest bezpośrednio uznany przez ustawę za przestępstwo ani nie może zostać nałożona kara nie przewidziana w ustawie.

Art. 2.

Zastosowanie ustawy karnej.

Nikt nie może być ukarany za czyn, który w chwili jego popełnienia nie był przez ustawę uznany za przestępstwo.

Nikt nie może być ukarany za czyn, który przez uprzednią ustawę nie był uznany za przestępstwo; jeśli został on spenalizowany nie pociąga wykonalności ani skutków karnych.

Jeśli został on zagrożony karą więzienia, a ustawa wcześniejsza przewidywała jedynie karę pieniężną, nałożoną karę więzienia niezwłocznie zmienia się na karę pieniężną, zgodnie z przepisami art. 135.

Jeśli ustawa w chwili popełnienia przestępstwa i późniejsza są różne, stosuje się tę, której przepisy są względniejsze dla sprawcy, chyba że nałożono wyrok nieodwoływalny.

Jeśli stosuje się przepisy wyjątkowe lub przejściowe, nie znajdują zastosowania regulacje powyższych ustępów.

Przepisy niniejszego artykułu stosuje się także w przypadku wygaśnięcia i braku ratyfikacji ustawy i w przypadku zmiany ustawy w tekst z poprawkami.

Art. 3.

Obowiązywanie ustawy karnej.

Włoska ustawa karna obowiązuje wszystkich tych obywateli i cudzoziemców, którzy znajdują się na terytorium państwa, poza przypadkami określonymi wewnętrznym prawem publicznym lub prawem międzynarodowym.

Włoska ustawa karna obowiązuje także wszystkich tych obywateli i cudzoziemców, którzy znajdują się za granicą, ale w ograniczeniu do spraw określonych przez niniejszą ustawę lub prawo międzynarodowe.

Art. 4.

Obywatelstwo włoskie. Terytorium państwa.

Ustawie karnej podlegają obywatele włoscy, obywatele kolonii, podlegli kolonialni, przynależni przez pochodzenie lub wybór miejsca podmiotowości państwowej oraz apatrydzi mający miejsce zamieszkania na terytorium państwa.

Ustawa karna obowiązuje na terytorium państwa, terytorium Republiki, jak i kolonii i wszelkich innych miejsc będących przedmiotem suwerenności państwa. Statki i samoloty włoskie są uznawane za terytorium państwa, bez względu na to gdzie się znajdują, chyba że są podmiotami, zgodnie z prawem międzynarodowym, prawa terytorium zagranicznego.

Art. 5.

Nieznajomość ustawy karnej.

Nikt nie może zwolnić się ze swojej winy powołując na nieznajomość ustawy karnej.

Art. 6.

Przestępstwa popełnione na terytorium państwa.

Każdy, kto popełnia przestępstwo na terytorium państwa podlega karze zgodnie z ustawą włoska.

Przestępstwo uważa się za popełnione na terytorium państwa, jeżeli działanie lub zaniechanie, które je stanowi, wystąpiło w nim w całości lub w części lub jeśli stwierdzono w nim wydarzenie, które jest skutkiem działania lub zaniechania.

Art. 7.

Przestępstwa popełnione za granicą.

Podlega karze zgodnie z prawem włoskim obywatel lub cudzoziemiec, który popełnia na terytorium zagranicznym któreś z poniższych przestępstw:

1) zbrodni przeciwko jedności państwa włoskiego;

2) zbrodni podrabiania pieczęci państwowej i stosowania takich podrobionych pieczęci;

3) zbrodni fałszerstwa pieniędzy będących środkiem płatniczym na terytorium państwa lub wartości znaczków lub innych włoskich środków płatniczych;

4) zbrodni popełnionych przez urzędników publicznych państwa, nadużywających uprawnień lub naruszających obowiązki związane z ich funkcją;

5) każdej innej zbrodni, dla której przepisy szczególne ustawy lub umów międzynarodowych przypisują stosowanie włoskiego prawa karnego.

Art. 8.

Zbrodnia polityczna popełniona za granicą.

Obywatel lub cudzoziemiec, który popełnia na terytorium zagranicznym zbrodnię polityczną nie objętą pkt. 1 poprzedniego artykułu podlega karze zgodnie z prawem włoskim na wniosek ministra sprawiedliwości.

W przypadku zbrodni ściganych na żądanie osoby pokrzywdzonej, konieczne jest poza takim wnioskiem, także to żądanie.

Prawo karne znajduje zastosowanie do każdej zbrodni politycznej, która godzi w interes państwa, a także w prawa polityczne obywatela. Za zbrodnię polityczną uważa się także zbrodnię popełnioną w całości lub w części z motywów politycznych.

Art. 9.

Zbrodnia popełniona przez obywatela za granicą.

Obywatel, który poza wypadkami wskazanymi w dwóch poprzednich artykułach, popełnia na terytorium zagranicznym zbrodnię, za którą ustawa włoska przewiduje karę śmierci (uchylona) lub dożywotniego pozbawienia wolności lub pozbawienia wolności w wymiarze nie mniejszym od trzech lat, podlega karze zgodnie z tym, zawsze kiedy tylko znajdzie się na terytorium państwa.

Jeżeli popełnia zbrodnię, za którą przewidziana jest kara pozbawienia wolności w mniejszym wymiarze, sprawca podlega karze na wniosek Ministra Sprawiedliwości lub z  urzędu lub na żądanie osoby pokrzywdzonej.

W przypadkach objętych regulacją powyższych artykułów, gdy zbrodnia jest popełniona na szkodę Wspólnoty Europejskiej, państwa obcego lub cudzoziemca, sprawca podlega karze na wniosek Ministra Sprawiedliwości, zawsze gdy nie wyrażono zgody na ekstradycję lub nie została ona dopuszczona przez władze państwa, w którym popełnił on zbrodnię.

Art. 10.

Zbrodnia popełniona przez cudzoziemca za granicą. 

Cudzoziemiec, który poza przypadkami wskazanymi w artykułach 7 i 8, popełnia na terytorium zagranicznym, na szkodę państwa lub obywatela zbrodnię, za którą ustawa włoska przewiduje karę śmierci (uchylona) lub dożywotniego pozbawienia wolności lub pozbawienia wolności w wymiarze nie mniejszym niż rok, podlega karze zgodnie z tą ustawą, zawsze kiedy znajdzie się na terytorium państwa i jest wniosek Ministra Sprawiedliwości, z urzędu lub na żądanie osoby pokrzywdzonej.

Jeżeli zbrodnia jest popełniona na szkodę Wspólnoty Europejskiej, państwa obcego lub cudzoziemca, sprawca podlega karze zgodnie z ustawą włoską, na wniosek Ministra Sprawiedliwości, zawsze gdy:

1. znajdzie się na terytorium państwa;

2. jest to zbrodnia, za którą jest przewidziana kara śmierci (uchylona) lub dożywotniego pozbawienia wolności lub pozbawienia wolności w wymiarze nie mniejszym niż trzy lata;

3. jego ekstradycja nie została dopuszczona lub nie została przyznana przez władze państwa, w którym popełnił on zbrodnię lub państwa, do którego przynależy.

Art. 11.

Wznowienie sądzenia.

W przypadku wskazanym w art. 6, obywatel lub cudzoziemiec jest osądzany przez państwo, także jeżeli był osądzony za granicą.

W przypadkach wskazanych w artykułach 7, 8, 9 i 10, obywatel lub cudzoziemiec, który został osądzony za granicą, jest osądzany na nowo przez państwo, jeżeli Minister Sprawiedliwości o to wnioskuje.

Art. 12.

Uznawanie zagranicznych wyroków karnych.

Zagraniczny wyrok karny wydany za zbrodnię może być uznany:

1) w celu ustalenia recydywy lub wywołania innego efektu karnego skazania lub dla stwierdzenia nawyku lub zawodowego charakteru popełniania przestępstw lub skłonności do ich popełniania;

2) jeżeli skazanie pociągnęłoby ze sobą, zgodnie z ustawą włoską, karę dodatkową;

3) jeżeli, zgodnie z ustawą włoską, należałoby zastosować wobec osoby skazanej lub uniewinnionej, która znajduje się na terytorium państwa, środki ochrony osobistej;

4) jeżeli wyrok zagraniczny nakazuje skazanemu przywrócenie stanu poprzedniego lub naprawienie szkody lub ma znaczenie prawne dla wyroków na terytorium państwa, dla wywołania skutków przywrócenia stanu poprzedniego lub naprawienia szkody lub innych skutków cywilnych.

Aby dopuścić uznanie, wyrok musi być wydany przez władzę sądową państwa obcego, z którym zawarto umowę o ekstradycji. Jeżeli nie została ona zawarta, wyrok zagraniczny może być także dopuszczony do uznania w państwie, jeżeli Minister Sprawiedliwości złoży taki wniosek. Wniosek ten nie jest potrzebny jeżeli zaszły okoliczności uznania skutków wskazanych w nr 4.

Art. 13.

Ekstradycja jest uregulowana przez włoskie prawo karne, umowy i zwyczaje międzynarodowe.

Ekstradycja jest niedopuszczalna, jeśli czyn stanowiący przedmiot żądania ekstradycji nie jest uznawany za przestępstwo przez ustawę włoską i przez ustawę zagraniczną.

Ekstradycja może być dopuszczona lub żądana, także za przestępstwa nieujęte w umowach międzynarodowych, o ile nie zostało to wprost zakazane.

Nie jest dopuszczalna ekstradycja obywatela, chyba że zostało to wprost określone w umowie międzynarodowej.

Art. 14.

Obliczanie i bieg terminów.

Kiedy ustawa karna uzależnia wystąpienie skutku prawnego od upływu czasu, dla jego obliczenia stosuje się kalendarz powszechny.

Każdego razu, gdy ustawa karna ustanawia termin dla wystąpienia skutku prawnego, dzień jego upływu nie jest wliczany do terminu.

Art. 15.

Materia regulowana przez kilka ustaw karnych lub przez kilka przepisów niniejszej ustawy karnej.

Kiedy kilka ustaw karnych lub kilka przepisów niniejszej ustawy karnej reguluje tę samą materię, ustawa lub przepis ustawy szczególnej uchyla ustawę lub przepis ustawy ogólnej, chyba że zastrzeżono inaczej.

Art. 16.

Specjalne ustawy karne.

Przepisy niniejszego kodeksu stosuje się także do materii regulowanej przez inne ustawy karne, o ile nie przewidziano w nich inaczej.

Advertisements

From → Codice penale

Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: