Skip to content

Włoskie przepisy antymafijne – art. 416-bis codice penale

Sierpień 8, 2014

 

Kształtowanie się mafii włoskiej w jej typowym charakterze rozpoczęło się na początku XX wieku. Pomimo rozrostu przestępczości, a także walce z organizacjami przestępczymi prowadzonej za czasów Mussoliniego mafia w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych stała się potężną siłą. Dopiero w 1982 roku (swoją drogą na dziesięć lat przez zabójstwem sędziów Falcone i Borsellino) do codice penale dodano artykuł 416-bis definiujący stowarzyszenia typu mafijnego i penalizujący uczestnictwo w nich.

 
Art. 416-bis

Stowarzyszenie typu mafijnego


Każdy, kto bierze udział w stowarzyszeniu typu mafijnego składającego się z trzech lub więcej osób, podlega karze pozbawienia wolności od siedmiu do dwunastu lat.
Ci, którzy popierają, zarządzają i organizują stowarzyszenie, za to tylko podlegają karze pozbawienia wolności od dziewięciu do czternastu lat. 
Stowarzyszenie jest typu mafijnego gdy ci, którzy do niego należą korzystają z siły zastraszania członków i na warunkach podporządkowania i zmowy milczenia do popełniania przestępstw, do nabywania w sposób bezpośredni i pośredni kontroli nad aktywami ekonomicznymi, licencji, zaświadczeń, kontraktów publicznych lub w celu osiągnięcia korzyści lub nieuczciwych zysków dla siebie lub dla innych lub w celu zakłócania lub zapobiegania wolnemu wykonywaniu prawa głosu lub zdobywania głosów dla siebie lub innych w związku z głosowaniami.
Jeżeli stowarzyszenie jest zbrojne nakłada się karę pozbawienia wolności od dziewięciu do piętnastu lat w przypadku sytuacji opisanej w ustępie pierwszym i od dwunastu do dwudziestu czterech lat w przypadku sytuacji opisanej w ustępie drugim.
Stowarzyszenie uważa się za zbrojne, gdy członkowie mają w celu osiągnięcia jego celów dostęp do broni lub materiałów wybuchowych, nawet jeśli są one ukryte lub przechowywane.
Jeżeli działalność gospodarcza stowarzyszenia, którą członkowie chcą podjąć lub utrzymać kontrolę jest finansowana w całości lub w części z zysków lub przedmiotów pochodzących z przestępstwa kara ustanowiona w poprzednich ustępach ulega zwiększeniu od jednej trzeciej do połowy.
W odniesieniu do sprawcy zawsze stosuje się konfiskatę rzeczy, które służyły lub były przeznaczone do popełniania przestępstw i rzeczy, które są zyskami lub przedmiotami i które są używane.
Postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie także wobec camorry, ‚ndranghety i innych stowarzyszeń, w tym miejscowo określanych, także zagranicznych, które korzystają z siły zastraszania członków by osiągnąć cele podobne do tych stowarzyszeń typu mafijnego. 

W 2014 r. dodany został art. 416-ter c.p.
Przekupstwa wyborcze polityków-mafiosów
Każdy, kto przyjmuje propozycje otrzymania głosów w sposób, o którym mowa w trzecim ustępie art. 416-bis w zamian za kwoty pieniężne lub za obietnicę uzyskania kwoty pieniężnej lub innej korzyści podlega karze pozbawienia wolności od czterech do dziesięciu lat.
Tę samą karę nakłada się na tego, kto obiecuje pozyskać głosy w sposób, o którym mowa w ustępie pierwszym. 

 

Mimo regulacji prawnych walka z przestępczością zorganizowaną nie odnosiła zamierzonych skutków. W celu koordynacji działań, zwiększenia ich efektywności i szybkości w 1991 roku utworzono Direzione Nazionale Antimafia (DNA) składającą się z Procuratore Nazionale Antimafia i dwudziestu podporządkowanych mu prokuratorów. Instytucja wkrótce została wsparta przez Direzione Investigativa Antimafia, zajmującą się przede wszystkim postępowaniem przygotowawczym.  
Dekretem ustawowym nr 159 z dn. 6 września 2011 roku wprowadzono Codice Unico Antimafia, tzw. kodeks antymafijny. Kodeks został oparty między innymi na postanowieniach art. 416-bis codice penale rozwijając je i klasyfikując.


Istnieje mnóstwo przepisów obocznie regulujących zagadnienia walki z mafia. Są to m.in. regulacje włoskiego prawa penitencjarnego, dopuszczające wyjątkowe sposoby wykonywania kary pozbawienia wolności i tymczasowego aresztowania wobec członków grup o charakterze mafijnym wiążących się niemalże z całkowitą izolacją od świata zewnętrznego. Przepisy mające na celu walkę z mafią znajdują się także w Testo unico delle leggi sull’ordinamento degli enti locali (włoskich regulacjach dotyczących władz samorządowych), w którym wprowadzono możliwość komisarycznego zastąpienia polityków powiązanych z grupami przestępczymi. Regulacje antymafijne znajdują się także w aktach dotyczących zamówień publicznych, prania brudnych pieniędzy, prowadzenia działalności gospodarczej czy związanych z korupcją. Jednakże, pomimo kolejnych udanych operacji, nagłaśnianych aresztowań i konfiskat istnienie mafii wydaje się w najbliższym czasie niezagrożone.

Reklamy

From → Prawo karne

Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: