Skip to content

Cassa integrazione, czyli recepta na ciężkie chwile

Kwiecień 28, 2013

IMG_4789

Cassa integrazione ordinaria (CIGO) jest instytucją prawa włoskiego zapewniającą wynagrodzenie pracownikom, których pracodawcy nie z własnej winy mają przejściowe trudności ekonomiczne. CIGO może trwać z założenia maksymalnie 13 tygodni, w okresie dwuletnim możliwe jest wykorzystanie w pewnych sytuacjach 52 tygodni. Świadczenie z INPS ma równowartość nie więcej niż 80% wynagrodzenia, które przysługiwałoby im za nieprzepracowane godziny. Miesięczne limity określane są co rocznie (w 2013: 959 euro, a dla zarobków miesięcznych wyższych niż 2.075 – 1152 euro)

Cassa integrazione guadagni straordinaria (CIGS) jest instytucją prawa włoskiego chroniącą pracowników przed utratą pracy i wynagrodzenia w momencie restrukturyzacji lub reorganizacji przedsiębiorstwa oraz w czasie kryzysów ekonomicznych. Początkowo obejmowała tylko sektor przemysłowy i budowlany, ale jej zastosowanie rozszerzyła ustawa nr 223 z 1991 roku. W przeciwieństwie do CIGO sytuacja przedsiębiorstwa może wynikać z działań pracodawcy, musi być poważna i trwała. Wybrani pracownicy objęci cassa integrazione zostają zawieszeni lub ograniczeni w pracy.

Procedura wdrożenia instytucji cassa integrazione nie jest skomplikowana i obejmuje min. konsultacje związkowe z reprezentatywnymi organizacjami związkowymi, poinformowanie ich przez pracodawcę o przyczynach zawieszenia lub ograniczenia pracy oraz liczbie objętych nimi pracowników (dla przedsiębiorstw sektora budowlanego procedura nie jest obligatoryjna). Na żądanie jednej ze stron możliwe jest odbycie wspólnych konsultacji. Procedura powinna trwać co najwyżej 25 dni od czasu złożenia wniosku, ale dla przedsiębiorstw o liczbie pracowników mniejszej lub równej 50 może zostać ograniczona do 10 dni. Co ważne, system obejmuje tylko przedsiębiorców, którzy w ciągu ostatniego półrocza zatrudnili co najmniej 16 pracowników. Beneficjentem nie mogą być praktykanci ani tzw. współpracownicy okazjonalni.

Drugą fazę można określić jako administracyjną. Rozpoczyna ją złożenie przez pracodawcę odpowiedniego wniosku do właściwego miejscowo INPSu na formularzach dostępnych w siedziebie INPS oraz na stronie internetowej. Musi to nastąpić w ciągu 25 dni od zakończenia okresu rozliczeniowego, w tygodniu, w którym zawieszono lub ograniczono godziny pracy pracowników. Wybór pracowników objętych cassa integrazione zgodnie z ogólnym porządkiem prawnym nie powinien przebiegać według kryterium płci, narodowości, wyznania itp. Jednocześnie Ministerowi Pracy należy przedstawić kolejne dokumenty w tym min. o zatrudnieniu co najmniej 16 pracowników w ostatnim półroczu, program restrukturyzacji, planowane terminy. Wnioski uznane przez Ministra są publikowane.

Pracodawca wypłaca świadczenie równe wynagrodzeniu przysługującemu przy zwolnieniu, przy czym jego równowartość zostaje mu zwrócona przez INPS. W sytuacjach zupełnej niewypłacalności INPS wypłaca świadczenie bezpośrednio. O podjęciu wszelkich obocznych prac pracownik objęty CIGS musi poinformować właściwy miejscowo INPS. CIGS nie obejmuje pracowników, którzy:

– nie zgodzili się na ofertę pracy na warunkach lepszych lub podobnych do poprzedniej

– nie uczestniczą w przekwalifikowywaniu

– odmawiają podjęcia czynności użyteczności publicznej oferowanej przez państwo (wymiar godzin nie niższy niż 20 godzin tygodniowo i nie więcej niż 8 dziennie)

Czas trwania CIGS jest uzależniony od przyczyn jego zastosowania i jest wliczany do stażu pracy. W przypadku restrukturyzacji i reorganizacji wynosi maksymalnie 2 lata z możliwością przedłużenia dwukrotnie o rok. Jeżeli przyczyną trudności był kryzys istnieje możliwość objęcia CIGS przez rok z możliwością przedłużenia o kolejny rok. Przy postępowaniach upadłościowych okres CIGS to maksymalnie rok, z możliwością przedłużenia o pół. Niezależnie od powyższych okresów Ministerstwo Pracy może je przedłużyć o rok w odniesieniu do pracowników przedsiębiorstw o nadwyżce zatrudnienia. Co do zasady CIGS nie może obejmować więcej niż 36 miesięcy w okresie pięciu kolejnych lat.

CIGO i CIGS są finansowane z odpowiednich składek odpisywanych z wynagrodzenia brutto.

Reklamy

From → Prawo pracy

Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: